Zwemtrap of stijgbeugel?

Sinds ik Ravenaas in 2015 kocht zijn zwempartijtjes een onmisbaar onderdeel van de pret. Als het maar even kan lig ik overboord om het water te delen met de vissen.
Maar recentelijk sloeg de pret om in een lichte paniek; het lukte me bijna niet meer om terug aan boord te klimmen!
Mijn pogingen resulteerden in een paar gekneusde ribben.

Gelukkig had ik uit voorzorg de grootschoot in een lus overboord gehangen en die lus aan de lier vastgeknoopt.
Door mijn voet in die lus te zetten kwam ik weer aan boord.
Maar de les was geleerd; ik moest mijn voornemen om een keer een echte zwemtrap te maken, nu echt gaan uitvoeren.

Ik had al vele ontwerpen voorbij zien komen. Maar allemaal te groot, te lomp, te zwaar, te duur of te lelijk.
Ik wilde iets anders; het mag niet in de weg liggen tijdens het varen, moet weggeborgen kunnen worden als ik in de haven lig en als het even kan, ook geschikt zijn om weer aan boord te kunnen klauteren als mijn zwempartijtje onvrijwillig is.

Eigenlijk was die lus om de lier best handig, ware het niet dat als je je voet in de lus zette, deze onder de boot werd gedrukt en je zelf achterover komt te hangen, waardoor het extra kracht kost om aan boord te klimmen.

Ik had dus iets nodig dat net zo werkte als die lus, maar niet onder de boot kon draaien.

Ik kwam uit op een verticaal plankje met een uitsparing voor de voet. En het bleek dat ik de overloop kon gebruiken om hem aan het schip te verbinden.
Zie de foto’s voor het eindresultaat.


Het lijkt meer op een stijgbeugel dan op een trap.
Het is gemaakt van 18 mm berken multiplex. Een extra kussentje van schuim beschermt het boeisel van Ravenaas tegen beschadiging.


Tijdens de test voldeed het plankje goed; het bleef mooi verticaal in het water staan en had niet de neiging weg te drijven.
De uitsparing voor de voet zit ongeveer 20 cm onder water, precies genoeg om steun te bieden tijdens het uit het water klimmen.
En het plankje past tussen de spiegel en de overloop, zodat ik hem vanuit het water kan pakken en overboord hangen, mocht ik onvrijwillig in het water belanden. Je weet nooit.

Mocht iemand het trapje ook willen maken; let op! Het is verleidelijk de maten aan te passen en bijvoorbeeld een extra tree onder water te maken.
De kans is echter groot dat je dan extra drijfvermogen creëert, waardoor de plank niet meer verticaal langs de boot hangt, maar diagonaal.
En dat maakt het instappen lastiger.

Veel zwemplezier!

Joost Geerdink, Coaster Ravenaas



UPDATE 25-07-2026

Uw redacteur van dienst was na lezing zo enthousiast over dit ultieme KISS- ontwerp (Keep It Simple, Stupid!) van Joost dat hij meteen zijn rommelhok is ingedoken. Daar bleek nog een passend stuk 11-laags hardhout multplex te liggen en een paar uur later had hij óók precies zo’n stijgbeugel/zwemtrap gemaakt (afgewerkt met epoxy).

Gisteren is dat op het Wad in de praktijk uitgeprobeerd.

Voor wie enige referentie wil: de proefpersoon in kwestie weegt kaal aan de haak 80 kilo en is qua leeftijd en fysieke fitheid bepaald geen atleet (een realistische omschrijving is ‘bejaarde zwakkeling’).
Maar desondanks bleek het voor hem verrassend eenvoudig om naast de boot in het water liggend één voet in de stijbeugel te plaatsen en vervolgens weer aan boord van zijn Drascombe te stappen.

Super bedankt Joost, jouw ontwerp voor zo’n stijbeugel/zwemtrap werkt ècht!