Zo tegen het einde van februari zette ik koers richting ZZW. Geen getij om rekening mee te houden, geen zandplaat die op de loer lag, geen stroom die me hielp of tegenwerkte. Dit keer was mijn route geplaveid met asfalt. Vertrek om 10.00 uur, ETA 13.00 uur. Een tocht van bijna drie uur met tegenwind, maar zonder één keer op te kruisen. Mijn manoeuvres beperkten zich tot een hand die een hendel bediende, een lampje dat oplichtte en wat draaien aan het stuurwiel. Met 54 knopen suisde ik richting Geldermalsen. Bestemming: de Cafébijeenkomst van de NKDE aan de Linge.
Na 2 uur en 55 minuten wist ik mijn bestemming te bereiken. Op tijd voor de start van de bijeenkomst. Daar stond ik dan, als een verloren schipper op het droge. Gelukkig werd ik door een mede Drascombe-schipper opgepikt en door een poort naar de tuin van Sytse en zijn familie geloodst. Nog maar net binnen de poort werden wij al vriendelijk ontvangen door de vrouw des huizes. De schipper die mij verloren aantrof op de parkeerplaats kende de weg op het terrein en leidde mij naar een schuur of beter gezegd een multifunctioneel heiligdom met daarin een schuur voor hobby’s en jawel, een café! Ik kon niet voorkomen dat mij enige jaloezie bekroop. Een plek om droog aan je Drascombe te klussen én een café?! Ik dacht: ze weten hier duidelijk hoe men van zijn vrije tijd moet genieten.
Eenmaal binnen in het café zag ik een hoop bekenden. Voor een bijeenkomst voor beginnende Drascombe schippers zag ik behoorlijk wat ervaring aanwezig. Terwijl we onder het genot van een bakkie koffie bijkletsten, voelde ik de warmte van niet alleen de heerlijke houtkachel in het café, maar ook die van een groep Drascombe-liefhebbers. Het was een gemêleerd gezelschap van mannen, vrouwen, mensen die zich nog jong voelen en mensen die zich al wat ouder voelen. De spreker van deze bijeenkomst, Peter Kiers van coaster Batyr, was zoals het een echte artiest betaamd ‘casually late’ waardoor we heerlijk konden genieten van een tweede bakkie.




Peter presenteerde een door hemzelf bedachte methode om op analoge wijze te navigeren, zodat ook wanneer digitale hulpmiddelen uitvallen je je weg weet te vinden op het Wad. Die methode bestaat uit een stappenplan en twee formulieren waarop je belangrijke informatie over de te varen route verzamelt. Zo ontstaat stap voor stap een tochtplanning en vaarplan waarin staat beschreven wat je in verschillende situaties of momenten kan doen.
Na de toelichting gingen we in groepjes uiteen om een plan te maken voor vier dagen op het Wad met een vertrek vanaf Lauwersoog. Bij de opdracht zaten weersvoorspellingen, getijden, hydrografische kaarten en natuurlijk Peters vragenlijst en formulieren. Onder begeleiding van een ervaren schipper werden zo een tochtplanning en vaarplan gemaakt. Dit nam behoorlijk wat tijd in beslag, omdat we zowel een plan maakten als dat we leerden over hoe je situaties op het Wad en het weer kan interpreteren en gebruiken.




Uiteindelijk lukte het iedereen een plan te maken. Onder het genot van een drankje en wat versnaperingen werden die spontaan gepresenteerd. Dat liet erg verschillende plannen zien, de één creatiever, de ander uitdagender. Het liet zien dat omstandigheden verschillend geïnterpreteerd worden en het Wad vele mogelijkheden te bieden heeft. Het belangrijkste was in mijn ogen dat we allemaal een plan hadden gemaakt en van elkaar hebben geleerd.
Het was een leuke, gezellige en leerzame middag daar aan de Linge. Nadien is er in mijn afwezigheid nog geborreld en met elkaar gegeten. Ik was er niet meer bij, maar ik kan wel invullen dat dit erg gezellig moet zijn geweest. Dat is iets wat je aan een Drascombe liefhebbers wel kan overlaten.
Herman Zijl
Cruiser Longboat – Midi
