Drascombe Zomerweekend 2026

Het begon met een mededeling tijdens de voorjaarsbijeenkomst. Het Noorden van Nederland, Lauwersmeergebied en omliggend vaarwater, diepen en maren wordt de bestemming van het zomerweekend.
OK, maar hoe dan? Lauwersmeer is prima bevaarbaar en er zijn meerdere opstapplaatsen, maar de watertjes in de buurt? Afwachten dus.

Na een lange radiostilte bereikte ons het bericht dat de opstaphaven Lunegat, Dokkumer Nieuwe Zijlen (DNZ) wordt. Mooi! En op de valreep komt nog de Signal-groep en de mededeling dat er zaterdag een gezamenlijke maaltijd zal zijn. We kijken er naar uit.

Lunegat dag 1
Voor ons bijna een thuishaven op 3 kwartiertjes rijden vanaf Haren. Bij aankomst zien we de eerste Drascombes, met voor ons bekende schippers al liggen. Maar ook nieuwe gezichten! Even voorstellen (namen weer vergeten) en voor je het weet gaat het al over wind, al of niet gevaren tochten en overleg over wie, waar kan aanmeren.
De helling heeft een kleine gebruiksaanwijzing, maar prima te doen. Ook de andere voorzieningen op de haven zijn OK.
Top is de megapartytent die Rinke heeft geregeld. Een gezellig onderkomen voor palaver, borrels en maaltijd.


Steeds meer boten komen binnen. Varend of op de trailer. Met zo’n 15 scheepjes sieren we de jachthaven op.



Zo tegen de avond verzamelen de eersten zich in de tent. Met drankjes, hapjes en snacks wordt het al gauw gezellig. Omdat Thuisbezorgd ook op Lunegat komt, is zelf koken ook niet nodig. Het is een prettig weerzien en voelt als vanouds.

Borrel vrijdagavond


Lunegat dag 2 – Stropersplaat-Oostmahorn-Lunegat
Zaterdag is het 10.00 uur palaver. Alle boten die het weekend meevaren zijn binnen.
Sietse, voorzitter van de vereniging trapt de bijeenkomst af. Dan is het aan Erwin, de mede-organisator om het plan voor de dag voor te leggen.
We varen naar Stropersplaat, meren aan de oostzijde aan. Idee is om via de noordzijde het eiland te benaderen en via de zuidzijde weer terug te varen. Als de windvoorspellingen uitkomen moet dit te doen zijn.

Paars heen, Oranje terug


Iedereen gaat naar zijn boot om ship shape te maken voor vertrek. De eersten varen al voor 11.00 uur uit. Zeilend over het Dokkumer Diep is het een prachtig gezicht, alle Drascombes in een niet-georganiseerde armada die het Lauwersmeer gaan veroveren.
Er staat een krachtige wind, komend uit zuidwestelijke richting. Geen enkel probleem om al varende het meer te bereiken.


Coaster Penguin

Cruiser Longboat Eucalypta

Longboat Seagull


Het duurt dan ook niet lang of een voor een komen de boten op de Marrekrite plek aan. Een mooi beschut haventje, met de mogelijkheid om een klein rondje te lopen of, zoals Tirza ons laat zien, bramen te plukken. Met rode vingers, strepen op de wangen trotseert zij de stekels en weet een lekker maaltje bij elkaar te plukken. Ieder geniet van de zelf meegebrachte lunch.

Stroopersplaat

Het theewater en de koffiepotjes pruttelen, gesmuld wordt van de laatste stukjes oranjekoek, krentenbollen en complete pastamaaltijden. Dat in combinatie met water, wind en zon, wat wil je nog meer.

Lunchen op de Stroopersplaat


Omdat de wind zich niet houdt aan de verwachting, wordt besloten de vaarroute te wijzigen. Het voorstel is richting Oostmahorn te varen (en aan te meren voor een koffiepauze voor wie dat wil) en vanuit noordelijke richting weer terug te varen naar de jachthaven bij DNZ.
Zo gezegd zo gedaan. Eenmaal op de boot en uit de luwte merken we dat de wind al in kracht toeneemt. Na een scan van de haven en aanmeermogelijkheden kiezen we de plek met veel opties. Als snel ligt er een soort drijvend vlot met ca 8 Drascombes die voor een bezoekje aan het restaurantje met uitzicht opteren. Het wordt koffie of bier met taart of bitterballen. Een schier plekje! Zoals ze in het Gronings zeggen.

Zaterdagmiddag op de dijk – Oostmahorn


Met een blik op buienradar besluiten we na de koffie meteen door te varen. Zowel de wind, als de kans op regenbuien nemen toe. Tot aan de laatste bocht naar DNZ kan er makkelijk gezeild worden. Daarna wordt het moteren, of voor de die hards… kruisen! Tientallen keren overstag zijn nodig om al zeilend de haven te bereiken. Complimenten en chapeau voor de schippers en bemanning die deze uitdaging zijn aangegaan.

Al dat zeilen maakt natuurlijk hongerig. Gelukkig heeft Rinke afspraken gemaakt met een Chinees Restaurant uit de omgeving. Ze maken rijst, bami en een keur aan werkelijk heerlijke gerechten. Voor ieder is er voldoende keus en er is ruim voldoende om de krachten aan te vullen. Na een dag op het water gaan bij veel schippers de lichtjes al vroeg uit. Al ruim voor 11.00 uur wordt het heel stil op de jachthaven.

Zaterdagmiddag – Oostmahorn


Lunegat dag 3
Als wij even na half negen opstaan, is het al een drukte van belang in de haven. De eerste boot is al vertrokken, de tweede ligt al op de trailer en de derde maakt zich op om de mast te strijken. Maar niet iedereen gaat al meteen weg. Na het ontbijt is het eerst gezamenlijk de tent en restanten van de maaltijd opruimen. Een berg afwas wordt in de kruiwagen bij het kleine keukentje weggewerkt. Bij terugkomst is de tent al ingepakt, alle tafels en bankjes ingeklapt en de aanhangwagen gevuld. Klaar voor het volgende feest in Visvliet.

Onze dierbare tent.



En het weer blijft prima. Lekkere wind, bewolking met zo nu en dan een zonnetje, kortom uitnodigend om een afsluitend tochtje te maken. Een enkeling blijft nog een dagje langer, anderen die zeilend zijn aangekomen worden door familie met auto en trailer opgehaald. En natuurlijk zijn er ook die lekker doorzeilen. Op naar het wad of naar de thuishaven. We zien vandaag nog 8 Drascombes die het ruime sop kiezen. Opvarenden van andere schepen valt het ook op dat het opnieuw ‘Drascombe-dag’ is.

Wij gaan voor een pleziervaartocht naar een boei onder Oostmahorn. Even aanleggen, hapje eten en terugvaren. Het laatste stuk gaat pal in de wind en op de motor. Al varend beginnen de voorbereidingen voor het traileren. In de haven aangekomen zijn er nog twee Drascombes die aan de steiger liggen. Op ons gemakje maken we de boot klaar, nog een laatste praatje en bedankjes aan de mensen die dit weekend mogelijk hebben gemaakt.

Het was weer super gezellig! Benieuwd waar we volgend jaar terecht komen.

Roelie
Tarka-Haren