De toch geen Tweede Slenk tocht…

Na overleg met Sytse is het duidelijk, we kunnen ons geen ‘groepsvorming op de Boschplaat’ permitteren. De Tweede Slenktocht gaat als NKDE evenement niet door, maar wat te doen met die fantastische weersvoorspelling? Alsnog de tocht alleen varen? Het vooruitzicht een 24 uur alleen ‘vast’ in de Slenk te liggen is niet zo aantrekkelijk, met de voorspelde wind ga ik liever zeilen. Dus vertrekhaven gewijzigd naar Makkum.

Donderdag rij ik aan het begin van de middag richting Makkum. Het plan is om vrijdag naar het Posthuyswad te varen en zaterdagochtend proberen de Cocksdorp te bereiken met de voorspellingen, Oost tot Noord-Oost 3-4 moet dat wel lukken.

Klaar voor vertrek

Uiteindelijk vaar ik pas rond zes uur weg uit Makkum en besluit ik op het IJsselmeer te overnachten, zo dicht als toegestaan onder de kust, beschermd tegen de Oostenwind.

Zonsopkomst ten noorden van Makkum

Vrijdagochtend wordt ik wel heel rustig wakker, in totale blakte. Tegen mijn gewoonte in vaar ik op de motor naar de sluis en aan de zoute kant weer op de
motor de haven uit. Er steekt een heel klein beetje wind op en ik hijs de zeilen. In het volgende uur leg ik 1 mijl af. Ik moet nu de Doove Balg oversteken, omdat de stroom zo zal kenteren en ik niet nu al naar Texel wil spoelen besluit ik te roeien tot het wantij bij het Zuid Oostrak, desnoods kan ik daar veilig droogvallen of misschien met de ebstroom richting Vlieland. Na dik een uur roeien
gaat het anker over boord en kan ik in korte mouwen genieten van een kop koffie en lunch. De wind is helemaal weg, helaas komt er nog wel veel herrie van de werkzaamheden in de sluiskom van Kornwerderzand.

Rust op het wantij

Om half twee komen er toch weer wat golfjes en roei ik naar de vaargeul, er staat een heel klein beetje wind maar samen met de stevige ebstroom is dat genoeg om kruisend richting Vlieland te gaan. Aan de boeien van het Inschot heb ik niet veel, de meeste groene liggen op hun kant!

Wachten op water

Na zo’n twee en half uur varen vaar ik bakboord uit een soort lagune in, gooi het anker overboord en wacht op de vloedstroom om mij richting Posthuys te laten spoelen.

Na wat gegeten te hebben lijkt dat niet zo goed te werken, wat ik ook doe, ik spoel wel verder de plaat op richting het westen, maar noordelijker lukt niet. Tegen 19 uur geef ik het op en ga voor de nacht voor anker, zo’n zes mijl zuidelijk van Vlieland.

De volgende ochtend is de beloofde noordoostelijke 3-4 echt aanwezig en vaar ik, onder prachtige luchten, in iets minder dan twee uur naar het Posthuyswad. Als ik rond hoogwater aankom kan ik met het roer erin tot vlak onder de kust komen, er staat echt veel water! Als ik droogval blijk ik de zandstrook slechts op 5 meter gemist te hebben, jammer, toch weer vieze laarzen.

Posthuys in zicht

Omdat het avond hoogwater pas om half twaalf is besluit ik tot zondag te blijven liggen. Het in het donker aanlopen van de geul naar de Cocksdorp is me iets te avontuurlijk. De rest van de dag wordt gevuld met lezen en lopen over Vlieland, het is opvallen druk en het bankje naast de vuilnisbak is vrijwel continu bezet.

Zondag staat er de beloofde Noordwest 4-5 en zeil in in ongeveer vierenhalf uur naar Kornwerderzand, een flinke tijd met een melkmeisje, later ruime tot halve windse koersen om te corrigeren voor dwarsstroming. Door de ruime hoeveelheid water kan ik hierendaar flink afkorten en hou ik een grote Noordkaper precies bij.

In Kornwerderzand aangekomen staat de brug nog open maar ik besluit de volgende schutting te pakken om even rustig alles aan kant te maken. Als die volgende schutting pas meer dan een uur later plaats vindt lopen de emoties op diverse schepen behoorlijk op. Met wat passen en meten kunnen we allemaal in 1 keer in de sluis waarna ik Andromeda in Makkum weer op de trailer zet en naar huis rij.

Wim Oostra

lbc Andromeda