De Eerste Slenk van Terschelling

Omdat de plaats van het NKDE Zomerweekend dit jaar relatief dichtbij het wad is besluit ik dat te verlengen met een paar dagen zout.

Want rond springtij ontstaat al snel het plan om de (na 1 september toegankelijke) Eerste Slenk op de oostzijde van Terschelling te verkennen. Uit de combinatie van weersvoorspelling en getij blijkt dat alleen haalbaar als we al op zondag vertrekken. Hierdoor missen we helaas het hoogtepunt van het Zomerweekend, de ontvangst door Reid de Jong en Cornelie Ploeg in de vuurtoren van het Friese Workum.

Om 1000 vaar ik samen met Frans Z. op zijn Coaster Skua de haven van It Soal uit richting Kornwerderzand. De beloofde zuidwester blaast wat westelijker dan verwacht, maar met dubbel gereefd grootzeil is Kornwerd net bezeild. Ter hoogte van Makkum kruisen we een wedstrijdveld surfers die ons aan alle kanten voorbij stuiven. Andromeda kan net iets meer hoogte houden dan Skua en we komen tegelijk aan voor de Lorentzsluizen.

We worden snel geschut, hier scheiden onze wegen. Skua vaart thuis naar Harlingen en mijn plan is met de ebstroom via Zuidoostrak en Inschot naar het Fransche Gaatje te varen voor een tijstop waarna met de vloed zover mogelijk richting Eerste Slenk. Na enkele minuten blijkt dat slechts kruisend te kunnen en gaat het plan overboord. Ik besluit een omweg te nemen via Molenrak en Blauwe Slenk om zo grotere delen bezeild te genieten en de brede geulen, waar toch gekruist moet worden, te benutten.

Met behoorlijke snelheid zeilen we via het Molenrak richting Blauwe Slenk op een steeds ruimere koers. Als we bij MR13 de betonde geul verlaten strijk ik voor de zekerheid het grootzeil. Volgens de kaart is er over de plaat die mij scheidt van de Blauwe Slenk een route die slechts veertig tot vijftig centimeter droogvalt. Iets westelijker echter meer dan twee meter! Mochten de dieptegegevens niet helemaal accuraat meer zijn loop ik zo met niet te veel snelheid vast. Desondanks razen we, al peilend, nog met 3.5 tot 4 knopen over de plaat, gelukkig zonder ooit grond te voelen.

In de Blauwe Slenk kan het gereefde grootzeil er weer bij en kruis ik richting West Meep. Door de wind tegen (eb)stroom wordt het een natte boel en ik slaag er maar gedeeltelijk in beschut achter de droogtes op te kruisen. Rond laag water bereiken we de West Meep en, omdat er eigenlijk geen tijd meer is voor een tijstop geniet ik op dit ruim bezeilde rak bij wijze van avondeten een kant en klare maaltijdsalade. Door de ruime koers en afnemende wind kan in twee stappen het eerste en snel daarna het tweede rif er uit. De Terschellinger veerboten ontwijkend varen we via Riepel en Oost Meep richting Terschellingerwad. Ter hoogte van O44 stuur ik NO om zo dicht mogelijk bij de Slenk uit te komen. Tegen half negen lopen we vast, ik kan net de Slenk inkijken maar besluit niet in het donker te proberen erin te varen. Na ruim tien uur zeilen is het tijd voor rust.

De route van de eerste dag, gebruik muis of knoppen om in- en uit- te zoomen

De volgende ochtend, ruim één uur voor hoogwater Hoorn anker op, waarna eerst een slag over stuurboord om daarna over bakboord ruim om de bult naar binnen te zeilen. De niet al te krachtige noordelijke wind lijkt te dwingen tot kruisen, maar in vijftig centimeter water kan dat wel even duren. Ik strijk de zeilen en roei Andromeda redelijk makkelijk de Eerste Slenk in. Na de drempel wordt het snel dieper en knopen we vast om foto’s te maken en rond te kijken.

Andromeda in de Slenk

Onder het genot van een kop koffie maak ik de afweging verder naar binnen te varen en er morgenochtend met harde wind proberen uit te komen of nu richting Wierschuur te varen. Omdat woensdag thuis de plicht weer roept rechtsomkeert en op fok de Slenk weer uit. Al snel komt het grootzeil omhoog om tegen de nog lopende vloed in enige vaart te maken. Twee zeehonden wijzen waar de diepe geul loopt.

Als het water voldoende diep is loef ik op naar het zuidwesten, maar na een half uurtje kruisen ruimt de wind verder naar het noorden en leggen we in één slag aan op de Wierschuur waar onder ruime belangstelling vanaf de wal het anker gepresenteerd wordt. Er arriveert net een groep scholieren en ik ben meteen op de hoogte van de huisregels van de Wierschuur, draagt best ver zo over het water.

Andromeda met op de achtergrond de Wierschuur

De rest van de middag wordt gevuld met genieten van de zon en een lange loop over de Boschplaat.

De volgende ochtend staat er door een harde noordelijke wind veertig centimeter extra water komen we gemakkelijk weg: in één lange rechte koers richting Oost Meep. Zelfs alleen de fok geeft goede voortgang en op deze koers lopen de golven lekker onder de boot door. Omdat we hier met Hemelvaart droogvielen op een hele grote vlakke plaat en we al flink laat in het tij varen navigeer ik voor de zekerheid vanaf V5 via de betonning over het wantij.

Daarna oploeven waardoor af en toe een natte boel, ik kan zonder druil tot voorbij Harlingen komen. Richting Kornwerderzand is het weer grotendeels halve wind. Waarschijnlijk enigszins vermoeid mis ik bijna de ingang van de Lorentzsluizen. Rap overstag en hoog aan de wind met fok en druil tegen flinke golven opboksend wordt al het zand van dek gespoeld. Er zitten ondertussen flinke vlagen bij…

In de sluiskom strijk ik de zeilen en kan meteen achter een visserman door de geopende brug de sluiskolk in. In no time liggen we ten anker in de weldadige luwte van de Afsluitdijk. Hier spoel ik het zout van de boot en besluit te overnachten. Opnieuw met af en toe een dikke zes zonder problemen gezeild. Met deze frisse koelte is de helling van De Holle Poarte niet echt fijn en we liggen hier best voor de nacht.

De volgende ochtend varen we met een flink gereduceerde bries comfortabel naar Makkum waar Andromeda in een handomdraai op de de trailer staat. Even later achter het stuur voelt het alsof we weken op vakantie zijn geweest!

Wim Oostra                                                                                

Cruiser Longboat Andromeda