NKDE

Smiscruise West 2018: Easy as it Goes

Home  >>  Reisverslag  >>  2018  >>  Smiscruise West 2018: Easy as it Goes

Smiscruise West 2018: Easy as it Goes

On mei 20, 2018, Posted by , In 2018,Nieuws,Reisverslag, With Reacties uitgeschakeld voor Smiscruise West 2018: Easy as it Goes

Palaver by night’ bromde schipper Carol van Coaster Mellon op z’n beste Duits, maar hij vatte de situatie goed samen. Zestien schippers, al dan niet vergezeld van vriend(in), ega of vergelijkbaar gezelschap verzamelden zich de woensdagavond voorafgaand aan Hemelvaart op de donkere steiger van de Noorderhaven te Harlingen. Hoofdlampjes dansten verwachtingsvol heen en weer, diverse kaarten lagen uitgespreid, notitieblokjes in aanslag en alle ogen gericht op Admiraal van Dienst Sytse. Na de heldere en duidelijke disclamer werd overgegaan tot de orde van de Drascombe-dag. ‘Het wordt het Kimstergat, oostwaarts, easy as it goes, tochtje van pakweg twee uurtjes, tot ongeveer de K36, daar ten anker en wachten op droogvallen’ luiden de marsorders.

 

Een vroeg hoogwater noopte tot een dito start. Havenmeester/brugwachter Richard was door de Admiraal bereid gevonden om dit vroege ochtendmoment met ons te delen en exact op het afgesproken tijdstip van 0645 draaide de brug langzaam open. Opvallend snel vonden de veertien Coasters en twee Longboats hun weg naar het zilte nat. De Longboats meestal in de frontlinie, Brave als leader of the Dras-troops, Witte de With met roekie Raf domweg omdat het een supersnelle (en mooie) bak is. De staart van de kudde werd zoals afgesproken in de gaten gehouden door rear Admiraal Michel, varend in z’n oogverblindende Coaster JUNO. Alsof ze zo uit de mal was getrokken.

Spijtig dat hij na enkele mijlen al in actie moest komen toen Medusa net W van het gasboeitje averij opliep aan het altijd kwetsbare klaproer. Helaas een vroegtijdig einde van Henks (tweede) Smiscruise.

De rest vleide zich op de vlakte van Oosterbierum in de zeer drekkige bodem van ’t Wad. Van enige passagieren kon daardoor geen sprake zijn zodat iedereen de dag op zijn/haar eigen wijze doorbracht. Rond noon kwam het volgende plan van de Admiraal door via het moderne communicatiekanaal WhatsApp, hier en daar verder geschreeuwd naar collega bemanningen: ‘Met WNW-wind te 1530 ankerop richting De Zwarte Haan.

 

Dat ankerop was nog geen sinecure. Er moest op de riem gestuurd worden en richting het Vingegat was het ook nog stijf aan de wind. Dat menig schip daarbij wel eens uit haar wrikriem liep zal niemand verbazen. Alles Kits kwam zelfs zo dicht bij ZILT dat even gevreesd moest worden voor de papegaaistok van laatstgenoemde, het bleef gelukkige slechts bij een zachte beroering. Uiteindelijk kwam iedereen in goede orde op de rede van De Zwarte Haan ten anker, alwaar een stevige bries/golfslag z’n effect niet miste op de diverse bemanningen. Heel copieus zal er niet gedineerd zijn.

De volgende dag kon na het wegtrekken van het water wel uitgebreid geteut worden en dat is altijd een mooi schouwspel. Groepjes M/V die zich van de ene Drascombe naar de andere verplaatsen, zich rond het scheepje scharen en zo een paar uur kunnen weg-ouwenelen over hun grote liefdes. Dat ene touwtje daar, die takeling daar, hoe werkt dit, waarom doe je dat zo. Buitengewoon vermakelijk en gezellig. Dat Coaster Mellon de meeste spreektijd kreeg, zal niemand verbazen.

Te 1645 werden de ankers thuis-gehieuwd voor volgende episode van het tochtje. Met een lopende wind uit het noordoosten werd koers gezet richting de Derde Slenk, onder Terschelling, net buiten het nu verboden natuurgebied. Een aantal Coasters verkozen een meer westelijke bestemming, de rest vertoefde meer dan vorstelijk in dit ongeëvenaarde stukje natuur.

De laatste droogval-nacht werd doorgebracht op wederom het Kimstergat, W van de K26, een droogte inmiddels gedoopt tot De Vlakte van Wels. Even leek dat er op dat er een heuse bonte avond met stevige muziek aan het ontstaan was maar dat bleken toch de klanken van de bewoonde vaste wal te zijn. We waren het bijna ontwend na een paar dagen de rust van het altijd weer bijzondere wad.

Zondag zochten de diverse Drascombes hun trailer weer op (waarbij Belle’s schipper zich lelijk verstapte bij het aanlanden), dan wel vervolgden hun thuisreis op eigen kiel.

Al met al een fraaie Smis-cruise, bedoeld zoals bedacht: EASY AS IT GOES! (met grote dank aan beider Admiralen).

 

Gert Schouten

Coaster ZILT

Comments are closed.