NKDE

De reis van de Lugworm

Home  >>  Overig  >>  De reis van de Lugworm

De reis van de Lugworm

On januari 12, 2018, Posted by , In Overig, With Reacties uitgeschakeld voor De reis van de Lugworm

Sommige boeken, vooral die waar je zelf enthousiast over bent, leen je zó vaak uit dat ze op den duur niet meer terugkomen. Zo verging het mij met het verhaal van de Lugworm. Ik had het aan Wouter meegegeven. Toen ik na een halfjaar voorzichtig vroeg ofhij het leuk gevonden had – gewoon terugvragen klinkt zo bot – moest hij blozend opbiechten dat het in de trein was blijven liggen; tussen Utrecht en Geldermalsen. Jammer; het was een van de boeken die ik beslist mee zou nemen naar een ‘onbewoond eiland’. Samen met ‘Riddle of the sands’ (een ‘must’ voor elke Drascombeschipper), ‘Achter de mast’ van Piet Bakker’ (oud en wat gedateerd maar nog altijd verrukkelijk leesvoer), en ‘Eiland in de oceaan’ van Hammond Innes. ( met een massa zilte stormwind en een verrassende ontknoping) Helaas, de Lugworm dus niet. Zelfs bij de Slegte konden ze me er niet aan helpen. Als iemand het boek nog op zolder heeft liggen, en het kwijt wil – wat ik me nauwelijks voor kan stellen – houd ik me aanbevolen.

Voor wie het boek niet kent: de schrijver (Ken Duxbury) ziet zijn werk en het stoffige kantoor ineens niet meer zitten. Hij neemt een sabbatical verlof en zeilt, samen met zijn vrouw in een Drascombe lugger van Griekenland naar Engeland. Ze doen dat uiteraard voor hun plezier; hij in elk geval. Van haar ben ik niet helemaal zeker. Het zou ook kunnen zijn dat ze gedacht heeft: ” Als hij zo nodig verdrinken wil, dan maar samen”. Wel een flinke vrouw! Ik ken er genoeg die zouden roepen: “Je krijgt mijn schoen nog niet mee!”. Eerlijkheidshalve moet ik bekennen er zelf ook makkelijker over te lézen dan er aan mee te doen.

Rode oortjeslectuur dus. Het boek beschrijft wat er allemaal gebeuren kan ( en dus ook gebeurt!) als je met een open scheepje de Middellandse zee op gaat; en langs Italië en de Franse kust naar het noorden zeilt. Het is geen machoverhaal geworden. Er wordt openhartig verteld over penibele situaties en zorgvolle ogenblikken. Het grootste venijn zit in de staart: De oversteek naar Engeland tussen een paar flinke novemberstormen door. Door allerlei oorzaken is het later in het zeilseizoen geworden dan de bedoeling was. Maar ze halen het (allicht; anders was het boek nooit verschenen). Ze krijgen een grootse ontvangst en hebben een heleboel om op terug te zien; en er (meeslepend) over te vertellen…..
Wat ik me alleen afvraag: is hij daarna weer domweg achter dat bureau gaan zitten?

Tussen haakjes, voor wie ‘De reis van de lugworm’ óver heeft: ons telefoonnummer is: 0546 869048. Je kunt nooit weten.

Jon Brakelé

Comments are closed.