Blog SMISCRUISE west

Woensdag 4 mei, 1800 uur

We openen de live blog met een borrelfoto aan boord van de admiraal: op een goede vaart!

Donderdag 5 mei, 1430 uur

Vanochtend na kort palaver op de steiger, om 1030 uur vertrokken uit de wadden haven van Den Oever. Met vallend water, liep de route via  de Vlieter, Texelstroom naar de Binnen Breesem alwaar de vloot ter hoogte van de B18 het anker uitwierp.

Er ontstaan spontaan allerlei vrijgezelleneilanden. 

Vrijdag 6 mei, 1200 uur

Een zachte bries leverde donderdagavond een prachtige avondtocht op naar het Posthuys wad. Rond zonsondergang ging daar de spijker in de grond. Vanochtend kon iedereen uitslapen, uitvoerig ontbijten en uitgebreide kuipgesprekkenvoeren. Het water is inmiddels voldoende gezakt dat durfals met wadlaarzen hun eerste rondjes maken. De vloot maakt zich op voor een wandeling naar het Posthuys en het Noorderstrand.

De gastvrouw van het Posthuys had ons ’s ochtendsvroeg al gespot en verwelkomt ons met een Vlielandse borrel. Volgegeten verpozen we vervolgens in duinen en bossages. Beste quotes van de dag:

“Het enige wat een vrouw van een man moet verwachten, is dat hij kan zeilen.”

“Als de wind zuid komt dan ga je oost; komt de wind uit het oosten dan ga je zuid.”

“Op zee is alles anders.”


Vrijdag 6 mei, 2200 uur

De traditie van de whiskypoeverij, ooit in Schotse wateren ontstaan, wordt voortgezet op de Waardgronden.

Zaterdag 7 mei, 2120 uur

Vanochtend ging de vloot om 0800 uur anker op, sommigen nog met kleine oogjes. Met een lichte bries voeren we over de platen richting Inschot om even later de koers te verleggen naar de Binnen Breesem. Over de Texelstroom, waar inmiddels een stevige ebstroom stond, ging het vervolgens in de richting van het Amsteldiep. Daarbij moest precies gestuurd worden om ondieptes en vooral mosselbanken te ontwijken, voorwaar een uitdaging. Rond 1500 uur gooiden Camino en Peper het ijzerwerk als eerste overboord; de rest van de vloot volgde snel. Het zonovergoten ankerplekje nodigde uit tot socializen, er werd daarom een immens vlot gebouwd.

Coaster Schalk lag de afgelopen dagen dieper op de waterlijn door een enorme hoeveelheid pannenkoekenmix en aanverwante benodigdheden. Niet te beroerd om te helpen, boden enkele Smiscruisegangers aan de kuip om te toveren tot een drijvende keuken om daarmee Schalks draaglast te verlichten: borden werden enthousiast doorgegeven.

  

Aan al het goede komt een eind, dit keer vlot aangespoord door de sterk toenemende vloedstroom. Hierdoor ontstond een interessant, voor sommigen ook tamelijk stresserend, breiwerkje aan boten en ankerlijnen.

  
Met pannenkoeken nog in de hand, werden de boten losgeknoopt; ankers die niet meer thuis te hiewen bleken, werden voorzien van boei zodat ze later konden worden opgepikt.

In subgroepjes werd de avondmaaltijd verder doorgebracht, waarna de meesten een rustig plekje opzochten boven de plaat, een enkeling vertrok alvast in de richting van Den Oever.

Helaas viel de bonte avond door het ietwat abrupte einde van het pannenkoekenfestijn in het water, en dat terwijl er de afgelopen dagen juist fanatiek voor geoefend is. Op deze plaats mag de bijdrage van Coaster Zandloper echter niet onvermeld blijven. De bemanning wist het nummer ‘Samo jedan dan’ op indrukwekkende wijze al zeilend ten gehoren te brengen; wie kent deze Joegoslavische inzending voor het Songfestival uit 1968 nu niet!

Zondag 8 mei, 2000 uur

Ook al leverde een toenemende bries in combinatie met een stevig tegenstaande stroom op het Amsteldiep bij velen vannacht het betere wasmachinegevoel op, het mocht de pret niet drukken. Goed gemutst ging iedereen op tijd uit de veren om vanochtend, voor de meute uit Texel, in de sluis te liggen. Dat bleek geen slecht plan: de wachttijden liepen alras op tot 2 uur. 

Bij de heling aan de zoete zijde werden de boten een voor een op de karren gehesen. Uiteraard druk napratend en in een bij een zondagochtend passend tempo. Een enkeling had bijgetekend en bleef rustig liggen in de waddenhaven om een plan te trekken voor de komende dagen, de lucky basterds. Er waren tot slot ook Smisgangers die er voor kozen de boot tot Pinksteren te laten liggen. Of de recordtemperatuur van de afgelopen dagen dan gehaald gaan worden, valt te bezien. Het lijkt er vooralsnog op dat de lange onderbroeken die nu in de tassen konden blijven dan hard nodig zullen zijn. 

Voordat we deze live blog sluiten, bedanken we vanaf hier de admiraal van de SMISCRUISE WEST voor de goede zorgen en de prima routing, uiteraard gaat deze dank ook uit naar de bemaning van de Zandloper die achterin de vloot een wakend oogje in het zeil hield. 

 
Vincent Boeschoten, a/b Drifter 22 Camino