NKDE

The arrival of the “Queen of Sheba” of “Hoe kom je aan een Drascombe c.q. naam”?

The arrival of the “Queen of Sheba” of “Hoe kom je aan een Drascombe c.q. naam”?

On januari 13, 2010, Posted by , In Overig, With Reacties uitgeschakeld voor The arrival of the “Queen of Sheba” of “Hoe kom je aan een Drascombe c.q. naam”?

Het is allemaal te danken aan ene Hans Vandersmissen, nou ja…, voor een groot deel in elk geval.

Het begon ergens in het begin van de 70-er jaren van de vorige eeuw. Ik was verhuisd naar een plaats in de buurt van Hoorn en maakte kennis met de lokale huisarts. Daar wij beiden met een Engelse dame waren getrouwd, werd onze kennismaking al gauw intensiever. Die huisarts bleek een enthousiaste zeiler te zijn. Toen hij merkte dat ik als rechtgeaarde zoon van een kustvaartkapitein in elk geval van schepen en scheepjes hield en bijna elk jaar de HISWA bezocht (al had ik nog nooit gezeild) wilde hij graag zijn geestdrift over het zeilen delen en liet mij kennismaken met bladen als Yachting Monthly, Practical Boatowner, de Waterkampioen en later Zeilen.

Het silhouet van de Drascombes in de advertenties intrigeerde mij. Toen ik ook nog geconfronteerd werd met de boeiende verhalen (en meningen) van Hans Vandersmissen over zijn zeiltochten was ik verkocht. Ik begon van een Drascombe te dromen. Andere boten waren mij te groot, te bewerkelijk. Ik bemerkte ook dat mijn vriend de huisarts af en toe moeite had om een bemanning te krijgen voor zijn stalen Koopmans jacht. Nee, het simpele en onafhankelijke van het Drascombe-ontwerp sprak mij aan. Maar ja welk type te kiezen? Vanwege ons klimaat het liefst toch één met een kajuit.
Op naar de HISWA. Evecom was toen nog importeur en stond daar met de Coaster. Dat was eigenlijk een te klein kajuitje. En de Drifter was mij eigenlijk te zwaar. Eerst maar eens zeilen leren.

Mijn toenmalige schoonouders woonden in Poole, Zuid-Engeland dus wat kon er mooier zijn dan daar in de vakantie een zeilcursus te volgen? Dat deden wij. Toevallig in een wat weer betreft heel slechte week. Niet warmer dan 13 graden. Mijn vrouw was niet zo enthousiast. En ik vond het toen fysiek niet zo inspannend dat het mij bevredigde. Kortom het eerste enthousiasme verdween al bleef de verliefdheid op het ontwerp. Artikelen over Drascombes en andere simpele scheepsontwerpen, over jonk-, yawl- en kitstuigen en dergelijke werden uitgeknipt en bewaard.

Kinderen kwamen. Ons huis lag aan vaarwater van een polder. Dus er moest een klein bootje komen. Het werd een Grunman, een Canadese kano voor 4 personen, ideaal voor vlak water en slootjes, leuk voor mijn zoontjes en het gaf een welkome lichamelijke beweging na al dat autorijden door Nederland en kantoorwerk.
Wij namen hem zelfs een keer mee naar Poole Bay en genoten. Maar lastig om alleen te varen. Een paar jaar na de scheiding ging ik verhuizen en daar deze woning niet aan vaarwater lag, bleef de kano onder de coniferen in de tuin en verkleurde het aluminium langzaam naar groen.

Ik ontmoette een andere vrouw, een predikante in Friesland. Wij trouwden; zij kreeg een predikantsplaats in Voorschoten en ik volgde haar. Als boerendochter heeft zij niets met water of scheepjes. Maar ik had een goede smoes. Zij maakt op zaterdag de preek en is dan niet aanspreekbaar. En ik kan wel blijven werken of gaan winkelen maar dat is toch ook niet zo gezond. Nee, ik moest op zaterdag afleiding hebben. Heel iets anders doen. Wat ik ook alleen zou kunnen. Dus ik stelde voor dat ik een Drascombe zou kopen. Op voorwaarde dat zij niet verplicht zou worden het zeilen leuk te vinden of mee te gaan, ging de schat met dit voorstel akkoord.

Dat hield in: zoeken. Ik wou in eerste instantie een tweedehands schip kopen. Als het mij dan niet beviel, was ik niet zoveel geld kwijt. Maar wat ik zag, was toch niet helemaal mijn smaak. En ik vond een goede tweedehands in prijs niet zoveel schelen met een nieuwe. Uiteindelijk overwoog ik een nieuwe Coaster te bestellen bij de Drascombe-importeur Lion Classic Boats in Walsoorden. Ik had al met Austin Lion kennis gemaakt toen hij een stand had op de boten-tentoonstelling in Leeuwarden.

In mei 2001 bracht ik mijn eerste bezoek aan Austin Lion. Een vriendelijke ontvangst viel mij ten deel. Aan het eind van ons onderhoud zei ik dat ik wou eigenlijk wel eerst proefvaren alvorens zo’n majeure investering te doen. Austin gaf mij de naam van ons medelid Bert Zwaag die de laatste Coaster een paar weken daarvoor van hem had afgenomen. Het telefoongesprek met de gastvrije Bert leidde ertoe dat wij op een zaterdag kort daarna zouden zeilen. Zijn Coaster Vet-free (eigen verhaal) lag in de jachthaven van Almere mooi te wezen. Allereerst wees Bert op de veranderingen die hij had laten aanbrengen die duidelijk meerwaarde opleverden. Daarna, het woei windkracht 6, zei Bert: laten wij maar het Gooimeer opgaan in plaats van het IJsselmeer want ik heb nog niet zoveel zeilervaring met dit schip. In een paar woorden: Het zeilen daar vond ik fantastisch. Alleen op fok en druil klokten wij 9 knoop. Wij waren het kleinste bootje op het water maar ik heb mij geen moment onveilig gevoeld. Heerlijk zo laag op het water te zitten. Ik was die dag er echt helemaal uit. Mijn besluit stond vast. Ik ook zo’n boot.

Na de zomervakantie van 2001 gingen mijn vrouw Hanna en ik samen naar Zeeuws-Vlaanderen om de boot te bestellen. Zij wilde er persé bij zijn zodat zij van het begin af aan wist met wie of liever met wat zij mijn liefde moest delen. Zij heeft ook de naam bedacht.

Mijn goede Drentse achternaam Salomons associeert zij met de oudtestamentische koning Salomo en met een spontaan ander gedachtenspinsel kwam zij op de naam van de koningin van Sheba of korter en daardoor beter klinkend, in het Engels “Queen of Sheba”.
Voor diegenen die niet bijbels onderlegd zijn: Deze koningin uit Ethiopische streken reisde af naar koning Salomo omdat zij veel over zijn wijsheid en rijkdom had gehoord en zij kwam er diep van onder de indruk. De overlevering wil nu (dat staat niet in de bijbel) dat Salomo en zij een verhouding hadden en dat de voormalige keizers van Ethiopië rechtstreekse afstammelingen zijn.

Ik vind het een zeer toepasselijke naam. Mijn bootje is ook donker, donkerblauw en ik heb daar ook een verhouding mee. Bovendien voel ik mij hiermee de koning te rijk.
Kortom, de boot werd besteld en vlak voor de kerst arriveerde zij in Nederland. Dat werd die avond gevierd met een glas wijn onder het beluisteren van Händel’s “The arrival of the Queen of Sheba” uit diens compositie Salomo.

Momenteel wordt de boot verder uitgerust door Lion. Ondanks Vandersmissens’verhalen komt er een Yamaha 8-pk buitenboordmotor met werkschroef, een gel-accu dus electriciteit en nog een paar kleine dingen die het leven aan boord veraangenamen. Per slot van rekening ben ik bijna zestig en is het voor mij een verwenscheepje. Na de Pasen komt de Queen op 5 minuten fietsen van ons huis te liggen.

De eerste vakantie zal op de Grevelingen worden doorgebracht. En daarna? Wie weet waar de tevens aangeschafte Damco-trailer ons naar toe zal voeren? Ik hoop vele aangename uren met de Queen of Sheba al of niet met ega, kinderen en verdere familie, vrienden en kennissen te kunnen doorbrengen. Na dit lange verhaal begrijpt u dat als u een oudere man met een big smile ziet rondvaren in een Drascombe Coaster er een grote kans is dat ik het ben.
Alleen moet ik nog die Canadese kano verkopen. Dat heb ik mijn vrouw beloofd. Twee verhoudingen naast de onze is zelfs voor een ruimdenkende predikante teveel.

Pieter Salomons.

Comments are closed.