NKDE

Verslag Kordato 2009

Home  >>  Reisverslag  >>  Oude doos  >>  Verslag Kordato 2009

Verslag Kordato 2009

On januari 7, 2009, Posted by , In Oude doos,Reisverslag, With Reacties uitgeschakeld voor Verslag Kordato 2009

Na het TWW besluiten Bas (Coaster Gulliver) en ik (Coaster Seahorse) de schepen stand by te houden voor nog een laatste waddentocht in 2009, dit smaakte naar meer. Met de agenda‘s naast elkaar prikken we 19 tot en met 21 december omdat dit de kortste dag is. In de ElectroBaD wordt een annonce geplaatst onder de naam KORDATO (KORtste DAg TOcht), een naam die – zo blijkt achteraf – een huiveringwekkend schot in de roos is. Enkele inschrijvingen volgen.

Wederom heb ik meer dan twee lange dagen nodig om me voor te bereiden op deze tocht. Nu omdat Seahorse op de Beurs Klassieke Schepen heeft gepronkt en helemaal leeg is. De zeilen worden opnieuw aangeslagen, de verstaging afgesteld, victualiën ingeslagen en samen met de inventaris gestouwd.

Even later trekt de wind fors aan, deze keer uit het noorden vergezeld van fikse hagelbuien. Is er dan een depressie precies over ons heen getrokken? Misschien is er iemand in de Kring die ons dit kan verklaren.

In ieder geval blaast de wind nu in ons voordeel maar wel recht achterin de schepen die geen kant op kunnen. Met eieren, spek en koffie brengen we de middag door. De duisternis valt, het wordt laag water, reden voor Frans en Bas om met mijn 600 lumen lamp het wad te inspecteren.

Nu wordt het een en ander duidelijker. Op de droog gevallen platen ligt een pak sneeuw en met het daar achtergebleven water bevriest dit. Bij komend water gaat het drijven en wordt naar lager wal en met de stroom mee gevoerd. Overal vormen zich dan de ijsvelden waar Jan Visser ons voor heeft gewaarschuwd (dit had Frans beter niet kunnen zien).

Na dit schouwspel maken we ons gereed voor de avondwandeling, naar Hotel Van der Werff ditmaal. In deze unieke ambiance genieten we van een best avondmaal. Toegegeven, we spelen met de gedachte kamers te boeken om van een goede nachtrust en een heerlijk warme douche te kunnen genieten. Dit zou echter afbreuk doen aan ons KorDaTo avontuur dus keren we om 0030 terug naar de boten, dit keer nog lang niet als de laatste gasten. Op de terugweg lijkt het aanmerkelijk minder koud dan de voorgaande nachten. In Seahorse overleggen we drie mogelijke vertrek opties voor morgen, de boten achter laten, als het lukt op eigen kracht de haven verlaten en als laatste Jan vragen naar zijn KNRM connecties, misschien dat zij bereid zouden zijn een keer met de KWI door de jachthaven te varen. Na nog een afzakkertje om 0215 in de warme zak gekropen.

Opstapper Frans is er maandagochtend opmerkelijk vroeg uit en loopt onrustig te ijsberen. Te 1000 gaan we ons gereed maken om tegen 1100 te vertrekken. Twee uur voor HW in tegenstelling tot het advies van Jan. Onze overweging is de haven uit te zijn voor het ijs van de platen los komt. De haven ligt niet meer helemaal vol, ongeveer tien meter voor de boeg is een strook naar het havenhoofd ijsvrij. Als we hier kunnen komen wacht ons buiten alleen nog een ijsveld dat popelt de haven definitief te versperren. Haast is dus geboden. Intussen komt het hoge woord er bij Frans uit, deze expeditie gaat hem te ver en hij besluit met de postboot terug te keren naar de wal.

Alhoewel ik zelf overtuigd ben dan we het op de motor gaan redden, respecteer ik zijn beslissing. Frans neemt plaats op het havenhoofd om onze afvaart te aanschouwen. De motor gestart en op vol vermogen met behulp van de riem komt er langzaam beweging in Seahorse en bereik ik het ijsvrije stuk in de haven. Ook Gulliver komt los en volgt me naar buiten. Hier ligt het eerder genoemde grote ijsveld voor ons. Van sturen is geen sprake, het ijs bepaalt waar Seahorse heen gaat. Ik wordt vrijwel meteen bakboord uit gezet. Met de riem probeer ik tevergeefs toch nog enige invloed uit te oefenen op richting en voortgang.

Af en toe is er wat gang om vervolgens vast te lopen op de volgende ijsschots. De geul komt in zicht, als ik deze bereik is de ontsnapping geslaagd. Helaas loop ik muurvast op de droogte, roer in de grond, de motor braakt zwart slik. Bas daarentegen is over stuurboord weg gezet, mooi in de geul maar wordt zelfs tussen de staken door daar op de ondiepte geduwd. Ik zie hem vechten met een enorme ijsplaat voor de boeg, uiteindelijk zit ook hij muurvast.

De motoren worden stationair gezet voor een moment van rust. Ik voel dat we het zelfde overwegen, beiden staan we een beetje bedenkelijk om ons heen te kijken. Wat is de beste ontsnappings route? Dit is precies wat Jan bedoelde met vast zitten in een ijsveld. Ontkomen we hier nog aan?

Er is geen stress, het tij is ons immers goed gezind. Als deze actie niet lukt kunnen we altijd weer terug de haven in. Hier blijven is geen optie dus wordt de riem weer ter hand genomen en driftig geboomd. Het lukt me Seahorse 180 graden te draaien en we maken weer voortgang richting uitgangspositie. Vanuit mijn ooghoeken zie ik dat ook Bas succes heeft en ook voor Gulliver lijkt de ontsnapping nabij. Ik nader het havenhoofd en dreig de haven weer in gezet te worden, kan dit ternauwernood voorkomen. Nu kom ik in de route die Bas had gevolgd en waar het meeste ijs door Gulliver vrij gevaren is. Zo kan ook ik zonder verdere al te grote inspanningen onze ontsnapping tegemoet zien. Na elkaar gefeliciteerd te hebben met het behaalde resultaat zijn we de Siegewal af gevaren om vervolgens via de Geul van Brakzand richting Lauwersoog te koersen. Gulliver op fok en druil en ik op de motor. Onderweg word ik steeds jaloerser op Bas, het is een prachtige tocht en zelfs het zonnetje komt er door. Het moet mij toch ook lukken om solo te zeilen op fok en druil, thuis op de plas doe ik het ook. Op mijn knieën op het achter dek om de papegaaistok te zetten hoor ik het roer over de grond slepen. Voor me zie ik Bas al op de stuurriem varen dus het roer moet er snel uit.

Dat is waar ook, op de plas is het overal diep, zodoende zie af van mijn plan om te zeilen en neem me voor om het overgaan van roer op stuurriem vroeg in het nieuwe seizoen tot in den treuren te oefenen.

Aangekomen op de Zoutkamperlaag vind ik het de moeite niet meer de zeilen nog te hijsen. Om 1230 bereiken we de Robbegatsluis, de sluismeester is schaften en wij besluiten zijn voorbeeld te volgen. We klimmen op de wal en zien zowel de sluis als het Lauwersmeer vol ijs!

Zou de sluis nog wel draaien? Eerst een visje eten en dan eens informeren. Na het visje naar Jachtwerf Jansma gelopen waar ons duidelijk wordt, ook al draait de sluis, hier komen we echt niet door, ook al is het maar enkele honderden meters door scherp zoetwaterijs. Mocht er een schip naar binnen schutten en voor ons langs de steiger van de jachtwerf varen dan is er wellicht nog een mogelijkheid. Maar ja, komt die boot en wanneer? We stappen in de auto om de helling bij de veerboot te inspecteren. Hier ligt echter een groot ponton voor. Er zit niets anders op dan de schepen in de Nieuwe Buitenhaven achter te laten.

Terug bij de boten blijkt de sluis te draaien, de deuren aan de zoute kant zijn open gezet en al het ijs is er uit gespoeld. In de Nieuwe Buitenhaven hebben we veel bekijks. Nog bezig met het beleggen van de landvasten word ik aangesproken door Jan Willem van Vliet, fotograferend voor het Dagblad van het Noorden met de vraag of hij ons mag interviewen voor een artikel. We zijn namelijk de eerste passanten in de recent opgeleverde Nieuwe Buitenhaven. Inmiddels zijn we weer met Frans verenigd, mooi op tijd om te helpen met het uitruimen van de schepen.

Om 1700 keren we huiswaarts nadat we nog even bij de helling naast restaurant Het Pierenend zijn gaan kijken. Hier was het achteraf gezien wellicht mogelijk geweest de schepen (rond hoog water en na een uurtje sneeuwruimen) uit het water te halen. Nu de dagen inmiddels al weer lengen geeft de eerste Kordato ons bij het ophalen van de schepen misschien alsnog kans op een tochtje buitengaats!

Paul den Toom
Coaster Seahorse



Kordato II – vrijdag 17 t/m maandag 20 december 2010


Donderdag 26-dec-2009 Dagblad vh Noorden over De KorDaTo

Hieronder de berichten ontvangen vanaf Coaster Gulliver gedurende het evenement.

Maandag 21-dec-2009 16:10 uur

Coasters Gulliver + Seahorse zijn terug in Lauwersoog

Binnenkant dichtgevroren
Helling bij veerboot ligt ponton voor
Pierewad teveel sneeuw
Laten schepen achter in nieuwe jachthaven buiten
Woensdag artikel in Nieuwsblad van het Noorden van de tocht en omdat we hier de eerste passanten zijn

Maandag 21-dec-2009 13:05 uur

Perfect tochtje op fok en druil over Brakzand
Wachten voor sluis
Nu visje met koffie
Veel ijs aan binnenzijde
(= op Lauwersmeer)

Daarom eerst overleg met sluismeester

Maandag 21-dec-2009 11:25 uur

Flottiele verlaat Schiermonnikoog ondanks kruiend ijs.



Tenauwernood (vol vermogen) door de ijslaag voor Schier gekomen

Maandag 21-dec-2009 01:14 uur

Kruiend ijs komt de haven in zetten
Geen schade aan de schepen totnutoe
Slaapmutsje bij de gloeiboei en dan te kooi

Zondag 20-dec-2009 22:45 uur

Bemanningen hebben zich teruggetrokken in Hotel vd Werff.

Status schepen onbekend

Bas sms’t:

Is wel in ons opgekomen (slapen in Hotel vd Werff) maar wij zijn natuurlijk echte bikkels.
Boten houden zich goed.
Voordeel van ingevroren boten: bewegen niet door de wind.
Morgen hopen dat kiel niet in het ijs blijft zitten als we op de moter weg varen.
Zo ja, dan hebben we vier boten….

Zondag 20-dec-2009 16:53 uur a/b Coaster Seahorse

Wind en hagel uit het noorden (want hagel hadden we nog niet gehad)

Weer recht de kajuit van Gulliver in

Bezoek gehad van kringgenoot Jan Visser met Labrador

Was ingeseind door Michel

Fijn dat De Kring over ons waakt!

Nu biertje bij gloeiboei

Zondag 20-dec-2009 13:21 uur a/b Coaster Gulliver:

Windkracht 7. Kunnen dus nu niet terug.
Raken steeds verder ingevroren.
Nu eieren met spek.
Straks koffie bij vd Werff.
Morgen retour evt. met veerboot.


Zondag 20-dec-2009 10:13 uur a/b Coaster Gulliver:

Stuifsneeuw waait tussen alle spleten en kieren door de kajuit in.
Gloeiboei maakt overuren.
Beginnen ingevroren te raken




Comments are closed.